Jak wymiary powinna mieć weterynaryjna pracownia rentgenowska?

Zgodnie z aktualnym rozporządzeniem Rady Ministrów dotyczącym warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania, weterynaryjna pracownia rentgenowska powinna zagwarantować, aby źródło promieniowania znajdowało się co najmniej:

– 1 metr od każdej ze ścian – przy diagnostyce małych zwierząt.

– 1,5 metra od każdej ze ścian – przy diagnostyce zwierząt dużych.

W praktyce oznacza to, że pomieszczenie przewidziane na pracownię rentgenowską powinno mieć – w zależności od profilu prowadzonej działalności – co najmniej 4 m2 lub 9 m2.

Ze względu na wysokość kondygnacji mierzoną od podłogi do sufitu można wydzielić cztery kategorie pomieszczeń:

  • Pomieszczenia o wysokości do 2,2 m – nie spełniają wymogów formalnych pozwalających na wydanie zezwolenia. Nie ma możliwości uruchomienia pracowni
  • Pomieszczenia o wysokości 2,2 – 2,5 m – mogą być pracownią rentgenowską, ale przy ograniczeniu, że personel nie przebywa w tych pomieszczeniach dłużej niż 4 godziny dziennie (warunek z reguły spełniony przy pomieszczeniach będących wyłącznie pracownią)
  • Pomieszczenia o wysokości 2,5 m – 3,3 m – mogą być pracownią rentgenowską bez ograniczeń ze względu na czas przebywania, ale muszą spełnić warunek braku innych niż promieniowanie jonizujące szkodliwych czynników środowiska pracy (czyli np. nie mogą być jednocześnie magazynem leków)
  • Pomieszczenia o wysokości powyżej 3,3 m – mogą być pracownią rentgenowską bez ograniczeń.

W praktykach weterynaryjnych najczęściej spotykanymi pomieszczeniami przeznaczanymi na pracownie weterynaryjne są te mieszczące się w zakresie wysokości 2,5 m – 3,3 m. Spełnienie warunku braku innych niż szkodliwych czynników środowiska pracy jest stosunkowo łatwe do wdrożenia w warunkach weterynaryjnych. RADIOVET pomaga w zdefiniowaniu właściwych warunków pracy.